اسیر شماره 11791

ما چیزی برای گفتن نداشتیم و تازه متوجه شدیم که سرکارمون گذاشتن و با این ترفند خواستن ما رو از سرشون بازکننن . ولی بازم از رو نرفتیم و با قیافه ای حق به جانب شروع کردیم به پاسداری که حالا دیگه رسما میخندید اعتراض کردن که شما باید ما رو پذیرش کنید و ما رو سپاه فرستاده و اگه ما رو راه ندین براتون مسئولیت داره و ازین حرفها که صد البته گوشش پر بود از انواع و اقسامش. ولحظاتی بعد به نگهبان دستور داد ما رو ببرند بیرون!!...ما چند ساعتی بیرون در موندیم ولی فایده ای نداشت و عصر شد یکسری از پاسدار ها داشتند میرفتند خونه شون که دیدند ما هنوز اونجاییم یکی شون بهمون گفت خ اسیر شماره 11791...

روزهای خوب خوب خوب 14 ...هرچند از سمتی میومد که پام کفش بود ولی اصلا امیدی نداشتم که بتونم از چنگش در برم.......تنها برگ برنده من تاریکی هوا بود و از سمتی که میومد نور چراق درست از مقابلش میتابیدسرم صاف و بالا بود،سینه ام رو هم پر باد کرده بودم و دادم جلو ولی چشمهام را تا اونجا که جا داشت به سمتش برگردوندم تا ببینمش ولی بخاری که از نفس های همرزمان توی صف بیرون میومد نمیزاشت تا دقیقا ببینمش...پای برهنه ام رو پشت پای کفش دارم طوری قایم کردم تا در زاویه دیدش قرار نگیره و هرچند اون آروم جلو میومد ولی من هم یواش یواش پام رو در سایه دیدش به سمت جلو حرکت میدادم ت اسیر شماره 11791...

سلام

نمیدونم کسی من بعد پیدا میشه این مطالب رو بخونه یا نه

ولی وقتی دیدم جندتا کامنت نخونده دارم خجالت کشیدم و به خودم گفتم بهتره هفته ای یکبار هم شده بیام اینجا رو گردگیری کنم

اسیر شماره 11791...

تو زندگی روزهایی هست که میتونه مقدس باشه

میتونه اتفاقات خوشی در آن بیفته که برای همیشه کد خوشبختیت بشه

میتونه ....وای اگر بشه روز عذاب....بشه کد بدبختی...بشه روز دلمردگی....بشه روزیکه دلی رو رنجونده باشی ..یا...

یا بشه روز مرگ خوشبختی...روز مرگ...

اسیر شماره 11791...